social facebook Twitter Technorati Stumbleupon RSS Feed Digg Delicious
    
    

Τζακ Νίκολσον: «Φοβάμαι πως θα πεθάνω μόνος.. Δεν μπορώ να την πέσω σε γυναίκες δημόσια πια. Δεν μοιάζει σωστό στην ηλικία μου.

Ο Αμερικανός ηθοποιός μίλησε στο περιοδικό Closer και δήλωσε πως μετανιώνει που η αγάπη του για τις γυναίκες τον άφησε μόνο, χωρίς σταθερό σύντροφο να τον προσέχει σε μεγάλη ηλικία. 
«Θα μου άρεσε πολύ ένα τελευταίο ρομάντζο, αλλά δεν είμαι πολύ σίγουρος πως θα συμβεί.

Το μόνο που δεν μπορώ να αρνηθώ είναι ότι γερνάω» σημείωσε και εξήγησε: «Είμαι ακόμη ατίθασος στην καρδιά, αλλά με έχει χτυπήσει η βιολογική βαρύτητα».

Ο πρωταγωνιστής της θρυλικής «Λάμψης» αναφέρθηκε στο γεγονός πως δυσκολεύεται πλέον να φλερτάρει δημόσια μια γυναίκα. «Δεν μπορώ να την πέσω σε γυναίκες δημόσια πια. Δεν το αποφάσισα εγώ. Απλά δεν μοιάζει σωστό στην ηλικία μου».
Ο Τζακ Νίκολσον εξηγεί πως πολλές φορές οι γυναίκες τον απέφυγαν στη ζωή του γιατί είχε αποκτήσει τη φήμη του «Jack The Jumper» Κι όμως πέρασαν πολλές γυναίκες από τη ζωή του. Ο διάσημος ηθοποιός παντρεύτηκε πολύ μικρός με την Σάντρα Νάιτ. Ο γάμος τος που έγινε το 1962, διήρκησε έξι χρόνια και μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Τζένιφερ. «Είχαμε έναν πολύ όμορφο και γλυκό γάμο» δηλώνει σήμερα η τότε σύζυγός του. «Είναι πολύ διαφορετικός από την εικόνα του Τζακ Νίκολσον. 
Ο αληθινός Τζακ είναι τρυφερός, προστατευτικός, γενναιόδωρος» συμπληρώνει. Όπως εξηγεί η κα. Νάιτ, είχε αντιληφθεί το ταλέντο του άντρα της και δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον δρόμο του στο Χόλιγουντ....

Ο μεγάλος έρωτας όμως της ζωής του ήταν η ηθοποιός Αντζέλικα Χιούστον, διάσημη για τον ρόλο της στην «Οικογένεια Άνταμς». Γνωρίστηκαν σε ένα πάρτι το 1973 και έμειναν μαζί για 16 ολόκληρα χρόνια. Η σχέση τους ήταν τρικυμιώδης και ο Τζακ την απατούσε συχνά, όμως έμοιαζε να αντέχει στο χρόνο. Αυτό μέχρι το 1989, όταν ο Αμερικανός αστέρας της ανακοίνωσε πως θα αποκτούσε παιδί με μια άλλη γυναίκα. Ο Νίκολσον απέκτησε 2 παιδιά με την Ρεμπέκα Λορέιν, γεγονός που απομάκρυνε μια για πάντα τη γυναίκα της ζωής του.




Σάντρα Νάιτ


Τζακ Νίκολσον και Αντζέλικα Χιούστον

Η Αμερικανή ηθοποιός, ανέφερε στην αυτοβιογραφία της που δημοσιεύτηκε πέρσι, τη στιγμή που χτύπησε τον Νίκολσον στο κεφάλι, όταν εκείνος της ανακοίνωσε πως θα αποκτήσει παιδί με άλλη γυναίκα. «Ήταν πιθανότατα η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μου» αναφέρει ο πρωταγωνιστής του «Κάλλιο αργά, παρά αργότερα» που χαρακτηρίζει τη Χιούστον ως τον έρωτα της ζωής του. Το ίδιο άλλωστε δήλωσε και η ίδια, που περιγράφει τον ηθοποιό ως «γενναιόδωρο» και «κάποιον που λάτρεψε και συνεχίζει να αγαπά για πάντα».

Ο Τζακ Νίκολσον μένει σήμερα στην έπαυλη που αγόρασε από τον Μάρλον Μπράντο στο Λος Άντζελες. Η καθημερινότητά του δεν είναι πια πάρτι μέχρι το πρωί, αλλά χρόνος στο σπίτι μαζί με φίλους.

news247.gr...
[Ταινία]

Ο Έλληνας ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου το 1961 και χόρευε με τη Μέριλιν Μονρόε.



Πώς θυμάται τη Μέριλιν Μονρόε ο Έλληνας χορευτής Γιώργος Τσακίρης που συμμετείχε στην ταινία "Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθιές". Είχε κερδίσει Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου το 1961

Στην απονομή των Όσκαρ του 1961 το βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου, κέρδισε ο Έλληνας ηθοποιός και χορευτής, Γιώργος Τσακίρης, που ερμήνευσε το ρόλο του Μπερνάρντο στην ταινία West Side Story.

Ήταν ο πρώτος Έλληνας που κατάφερνε να βραβευτεί με το χρυσό αγαλματίδιο και ο πρώτος ηθοποιός που απέσπασε Όσκαρ για έναν αμιγώς χορευτικό ρόλο.

Διάσημοι συνάδελφοι του όπως ο Φρεντ Αστέρ και ο Τζιν Κέλι, που ήταν γνωστοί για τη χορευτική τους δεινότητα στον κινηματογράφο, δεν είχαν καταφέρει να διακριθούν.

Ο Τσακίρης κατάφερε να κερδίσει τους αρκετά πιο δημοφιλείς συνυποψήφιους του, Μοντγκόμερι Κλιφτ, Πίτερ Φολκ, Τζάκι Γκλίσον και Τζορτζ Σκοτ. Tο βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου απέσπασε η συμπρωταγωνίστρια του στην ταινία, Ρίτα Μορένο. Όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το Όσκαρ, αρκέστηκε σε ένα λακωνικό «Ευχαριστώ, σας ευχαριστώ όλους».

Ο Τσακίρης υποδύθηκε τον αρχηγό μιας συμμορίας με το όνομα, «Καρχαρίες». H ερμηνεία του αλλά και το στιλ του στο χορό γοήτευσαν κοινό και ειδήμονες. Η ενσάρκωση του Μπερνάρντο δεν ήταν η πρώτη επαφή του ηθοποιού με το συγκεκριμένο έργο. Στη θεατρική του εκδοχή, που παρουσιάστηκε στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου, ο Τσακίρης συμμετείχε, αλλά ερμηνεύοντας τον ρόλο του Ριφ.

Χορεύοντας στο πλευρό της Μέριλιν

Προτού διακριθεί για την ερμηνεία του στο West Side Story, ο Γιώργος Τσακίρης είχε λάβει μέρος σε αρκετές ταινίες κυρίως σαν χορευτής- μέλος του μπαλέτου. Φυσικά ξεχώριζε πάντα την ταινία, «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθιές» με πρωταγωνίστρια τη Μέριλιν Μονρόε.

Ο Τσακίρης μαζί με άλλους χορευτές, πλαισίωνε την ξανθιά ντίβα στο νούμερο «Diamonds are girl’s best friend». Παρόλο που ο ηθοποιός δεν φαίνεται πολύ στα πλάνα, η συμμετοχή του στο χορευτικό, ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Για να γυριστεί το κομμάτι χρειάστηκαν τρεις ημέρες, ενώ το μπαλέτο έκανε πρόβες για περίπου τρεις εβδομάδες. «Η Μέριλιν ήταν πάντα συγκεντρωμένη στη δουλειά της. Ακόμα και όταν κάναμε διάλειμμα εκείνη δεν έφευγε από τη σκηνή για να αποσυρθεί στο καμαρίνι της, αλλά πήγαινε στην αρχική της θέση και περίμενε να αρχίσει ξανά η πρόβα», ανέφερε ο Τσακίρης, που θυμόταν πόσο όμορφη ήταν η Μέριλιν ακόμα και χωρίς μέικ απ.

Ο ηθοποιός τη θαύμαζε τόσο, που όταν αργότερα τη συνάντησε σε ένα πάρτι με τους συντελεστές της ταινίας, έβαλε μια συνάδελφό του να πάει να της ζητήσει ένα φιλί στο μάγουλο. Η ντίβα γύρισε τότε προς το μέρος του νεαρού, τον κοίταξε και είπε: «μα δεν τον ξέρω». Ο Τσακίρης έχασε το φιλί της Μέριλιν, αλλά κέρδισε μια από τις πιο δυνατές αναμνήσεις της ζωής του.

Οι Έλληνες μετανάστες γονείς του

Ο Γιώργος Τσακίρης γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1934 στο Οχάιο των Η.Π.Α. Οι γονείς του Στίβεν Τσακίρης και Ζωή Αναστασιάδου, ήταν Έλληνες μετανάστες με καταγωγή από τη Μικρά Ασία. Μάλιστα, ο ίδιος σε συνέντευξή του τονίζει πως του έλεγαν να προσέχει και να μη λέει ότι οι δικοί του ήταν από την Τουρκία, αλλά από τη Μικρά Ασία.

Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μεταξύ Οχάιο και Αριζόνα, καθώς η πολυμελής οικογένειά του μετακόμιζε συχνά. Από παιδί γοητευόταν από τις ταινίες και συνήθιζε να πλάθει φανταστικές ιστορίες στο μυαλό του, με πρωταγωνιστή τον εαυτό του. Όταν ήταν έφηβος οι γονείς του αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας.


Η πρώτη του επαφή με τον χώρο του θεάματος:

Τότε έγινε μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας και συμμετείχε μαζί με άλλα παιδιά στην ταινία, “A song of love” με θέμα τη ζωή του συνθέτη Ρόμπερτ Σούμαν. Έτσι, σε ηλικία μόλις 13 ετών έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο. Παρόλο που υποδύθηκε ένα απλό μέλος της χορωδίας, η επαφή του με το στούντιο και το γύρισμα, τον μάγεψε.

Εκεί είχε την ευκαιρία να δει από κοντά τον Φρανκ Σινάτρα και τη Λιζ Τέιλορ. Ο Τσακίρης ήξερε από τότε ότι του άρεσε το θέατρο και ο κινηματογράφος. Εκείνο όμως που τον έκανε να αποφασίσει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το χορό ήταν ένα νούμερο που παρουσίασε σχεδόν κατά τύχη, στο σχολείο.

«Μια συμμαθήτρια μου, η Τζόαν, που χόρευε στις σχολικές παραστάσεις μου ζήτησε να γίνω παρτενέρ της όταν ο μέχρι τότε συνοδός της, κατατάχθηκε στο Ναυτικό. Εγώ δέχτηκα γιατί ήμουν τρελός για εκείνη την κοπέλα. Στην παράσταση, παρόλο που είχα άγχος ξετρελάθηκα με τη σκηνή αλλά και την επαφή με το κοινό. Η Τζοάν μου ανέφερε για πρώτη φορά την Αμερικανική Ακαδημία Χορού».

Τελειώνοντας το σχολείο άρχισε τα μαθήματα στην Ακαδημία. Για να καταφέρει να πληρώσει τα δίδακτρα, δούλευε το πρωί σε μια εταιρεία και το βράδυ έκανε πολύωρες πρόβες. Όταν αποφοίτησε, άρχισε να παίρνει μέρος σε ταινίες σαν χορευτής, μέχρι το 1961 που κατάφερε μετά από οντισιόν να επιλεγεί για το West Side Story.

Μετά τη βράβευσή του με Όσκαρ, πήρε μέρος σε αρκετές ταινίες, κυρίως μιούζικαλ, ενώ την ίδια περίοδο κυκλοφόρησε μερικά τραγούδια που σημείωσαν επιτυχία. Τις επόμενες δεκαετίες εργάστηκε στην τηλεόραση παίρνοντας μέρος στις σειρές, «Wonder Woman”, “Hawai 5-0”, “Dallas”, “Santa Barbara”. Μετά το 1996, οπότε έκανε και την τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση, αποσύρθηκε από τον καλλιτεχνικό χώρο και έκτοτε ασχολείται με τη δημιουργία ασημένιων κοσμημάτων. Οι δημόσιες εμφανίσεις του τα τελευταία χρόνια συζητιούνται έντονα, καθώς ενώ έχει ξεπεράσει το 80ο έτος της ηλικίας του, μοιάζει αρκετά νεότερος κάνοντας πολλούς να αναφέρονται στο «ελληνικό του γονίδιο». πηγη: μηχανή του χρόνου.
[Ταινία]

Ο Mr. Miyagi περπάτησε στα 11!

«Karate good, karate only defence». Ο «Mr. Miyagi» που έμαθε να περπατά στα 11 και φυλακίστηκε σε αμερικάνικο «στρατόπεδο συγκέντρωσης». 
Η κριτική του Τσάκι Τσαν.

Ο ηθοποιός που έγινε διάσημος ως ο ειδικός πολεμικών τεχνών, Mr Miyagi, πίστευε για τα πρώτα 11 χρόνια της ζωής του ότι δεν θα περπατήσει ποτέ. Γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου του 1932 στην Καλιφόρνια, από μετανάστες γονείς.

Σε ηλικία δύο ετών διαγνώστηκε με φυματίωση του νωτιαίου μυελού και πέρασε τα επόμενα εννιά χρόνια σε διάφορα νοσοκομεία της Καλιφόρνια.

Υπήρξαν περίοδοι που ολόκληρο το κορμί του ήταν καλυμμένο με γύψο και οι γιατροί θεωρούσαν απίθανο να καταφέρει να περπατήσει. Όταν έκλεισε τα 11, δέχθηκε να γίνει επέμβαση στην σπονδυλική του στήλη η οποία πέτυχε και ο νεαρός Μορίτα έμαθε να περπατά.

Λίγο καιρό αφότου ανάρρωσε, τον βρήκε στο νοσοκομείο ένας πράκτορας του FBI, ο οποίος τον συνόδευσε στην κατασκήνωση που κρατούνταν οι γονείς του. Είχε ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και συγκέντρωναν όλους τους Ιάπωνες της Αμερικής στις λεγόμενες «κατασκηνώσεις μετεγκατάστασης». Ο Μορίτα σχολίασε σε συνέντευξή του ότι η ονομασία δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Οι κατασκηνώσεις ήταν στην πραγματικότητα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Αμερικής.


The Hip Nip


Μετά το τέλος του πολέμου, η οικογένειά του αφέθηκε ελεύθερη και επέστρεψε στην Καλιφόρνια. Άνοιξαν ένα ασιατικό εστιατόριο με το οποίο συντηρούνταν οικονομικά. Ο Μορίτα σέρβιρε, αλλά δεν έχανε ευκαιρία να αναδείξει τις ικανότητές του ως κωμικός, διασκεδάζοντας τους πελάτες. Από μικρός κατάλαβε ότι ήθελε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, αλλά η οικογένειά του τον είχε ανάγκη και δεν μπορούσε να τα παρατήσει όλα για να γίνει ένας «απένταρος ηθοποιός».

Για χρόνια περνούσε τα βράδια ως κωμικός σε μαγαζιά, με το «κωδικό» όνομα «Hip Nip» και την ημέρα επέστρεφε στην κανονική, αδιάφορη δουλειά του. Το 1967 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη στο μιούζικαλ «Γλυκιά μου, Μίλι». Πρωταγωνίστρια ήταν η Τζούλι Άντριους και η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία, κερδίζοντας ένα Όσκαρ και άλλες έξι υποψηφιότητες. Λίγα χρόνια αργότερα, πρωταγωνίστησε στη δική του τηλεοπτική σειρά, με τίτλο «Mr T. and Tina». Υποδυόταν έναν Γιαπωνέζο εφευρέτη και ήταν η μοναδική σειρά που είχε Ασιάτη πρωταγωνιστή. Δυστυχώς διακόπηκε μετά από πέντε επεισόδια.


Karate Kid


Ο Πατ Μορίτα κόντεψε να χάσει τον σημαντικότερο ρόλο της καριέρας του. Όταν άρχισαν να ψάχνουν τους ηθοποιός για το «Karate Kid», το όνομα του Μορίτα αναφέρθηκε πολλές φορές. Όμως, ο βασικός παραγωγός της ταινίας, Τζέρι Γουάιντρομπ, δεν ήθελε να τον δει ούτε ζωγραφιστό. Έλεγε ότι είναι κωμικός και ο ρόλος του Μιγιάγκι έπρεπε να πάει σε κάποιον σοβαρό, δραματικό ηθοποιό. Παρ’ όλα αυτά, κάλεσαν τον Μορίτα για οντισιόν χωρίς να βρίσκεται στο χώρο ο Γουάιντρομπ. Όταν ο παραγωγός είδε το βίντεο, χωρίς να ξέρει το όνομα του ηθοποιού, φώναξε: «Νάτος! Αυτός είναι ο Μιγιάγκι!» Τον ενημέρωσαν ότι ο ηθοποιός ήταν ο Πατ Μορίτα και ο παραγωγός παραδέχτηκε το λάθος του. Όταν ο Μορίτα βρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ για την ερμηνεία του στην ταινία, ο Γουάιντρομπ ήταν ο πρώτος που τον συνεχάρη.

Ο Μορίτα υποδύθηκε τον Μιγιάγκι σε άλλες τρεις ταινίες, που κυκλοφόρησαν το ’86, το ’89 και το ’94. Αν και ήταν εξαιρετικά πειστικός ως ειδικός των πολεμικών τεχνών, ο Μορίτα δεν ήξερε ούτε μία κίνηση καράτε πριν αρχίσουν τα γυρίσματα! Του έδειξαν μόνο κάποιες βασικές κινήσεις που θα χρησιμοποιούνταν στην ταινία. Ο Τσάκι Τσαν, που πρωταγωνίστησε στην τελευταία «έκδοση» της ταινίας, σχολίασε ότι ήταν εμφανής η άγνοια του ηθοποιού και οι σκηνές μάχης δεν ήταν καθόλου ρεαλιστικές. Βέβαια, ο ρόλος του Μιγιάγκι δεν απαιτούσε πολλές σκηνές δράσης, αφού ήταν ένας φιλειρηνικός χαρακτήρας που απέφευγε τη βία με κάθε τρόπο. Αυτό αποδεικνύεται και στην καινούρια ταινία του 2010, όπου ο Τσάκι Τσαν είχε τις λιγότερες σκηνές δράσης από οποιαδήποτε άλλη ταινία του.

Όμως, οι θεατές δεν ενδιαφέρονταν καθόλου για τη ρεαλισμό ή μη των σκηνών. Ο Μιγιάγκι ήταν κάτι παραπάνω από ένας απλός καθηγητής καράτε. Ήταν ένας απλοϊκός φιλόσοφος για τη νεότερη γενιά, μια πατρική φιγούρα που καθοδηγούσε χωρίς να χειραγωγεί και δεν έχανε την ευκαιρία να επαναλαμβάνει το αγαπημένο του μότο: «Karate good, karate only defence». Ο Πατ Μορίτα πέθανε στις 24 Νοεμβρίου του 2005, σε ηλικία 73 ετών. πηγή: μηχανή του χρόνου.
[Ταινία]